به گزارش یولن محمد مسجدجامعی گفت: دیپلماسی دینی به این معنا است که از ارتباطات دینی جهت تسهیل ارتباطها و تقویت اعتماد چه برای طرفین و چه برای طرفهای دیگری که ناظر هستند، بهره گرفته شود، برای ارتقای روابط، ایجاد ثبات، تقویت همکاریهای متقابل، و اطمینانبخشی به کسانی که به این روابط و یا به طرفی که گفتگو میکند، حساس هستند.
وی در مورد اهمیت ایران برای واتیکان نیز گفت: از نظر واتیکانیها، رابطه با ایران یعنی ارتباط با یک کشور مهم در منطقه. که هم خود ایران اهمیت دارد و هم نفوذ و نقش او در منطقه. برای مثال، در جریان حوادث پس از انقلابهای عربی و ظهور گروههای تکفیری، این گروهها اهدافی همچون حذف پیروان سایر ادیان و از جمله مسیحیان را، در منطقه داشتند.
آنها تعداد زیادی از کلیساها، دیرها، و مراکز تاریخی مسیحیان را نابود کردند. این اقدامات وحشت زیادی بین مسیحیان منطقه، از جمله در سوریه، مصر، لبنان، اردن، و بهویژه در عراق ایجاد کرد. تقریباً سهچهارم مسیحیان عراقی پس از این حوادث، مهاجرت کردند. این مهاجرت از سایر کشورها هم انجام شد.
وی در ادامه در خصوص نقش ایران در برابر تکفیری ها نیز گفت: ایران تنها کشوری بود که به صورت عملیاتی در برابر جنبش تکفیریها ایستاد. این سیاست ایران از نظر واتیکان بسیار مهم بود. علاوه بر این، از طریق رابطه با ایران، واتیکان میتوانست با جهان تشیع ارتباط برقرار کند. همچنین این روابط به واتیکان کمک میکرد تا به کشورهای غربی نشان دهد که با ایران، که برای آنها یک موضوع حساس و مهم است، رابطهای نزدیک و دوستانه دارد. این موضوع هم برای واتیکان مهم است و هم برای غربیها. بخشی از اعتبار واتیکان به دلیل همین نوع ارتباطها است. از چین و ویتنام گرفته تا ایران و عراق.
مسجدجامعی در مورد این اهمیت این گفتگوها نیز گفت: این روابط برای ایران نیز اهمیت داشت. بسیاری از اتهاماتی که به ایران درباره عدم تحمل پیروان دیگر ادیان زده میشد، بهواسطه این روابط تا حد زیادی کاهش مییافت و باعث بهبود تصویر ایران میشد. بیان نمونههایش محتاج وقت بیشتری است.
ساختار گروههای مسیحی در ایران
در ایران سه گروه عمده مسیحی وجود دارند:
ارامنه که کلیساهای خاص خود را دارند. و تعداد بسیار معدودی ارامنه – کاتولیک.
آشوریها که آنها نیز کلیساهای خودشان را دارند.
کلدانی کاتولیکها که کلیساهای خود را دارند.
311311
