به گزارش خبرگزاری خبرگزاری یولن؛ اسماعیلیفر در واکنش به شایعات مطرح شده در فضای هواداری درباره دستمزد خود، صریحاً این ارقام را تکذیب کرد و گفت: برخلاف تصور هواداران پرسپولیس که گمان میکنند قرارداد من ۴۵ میلیارد تومان است، مبلغ قرارداد من بسیار پایینتر از این حد بوده و حتی شاید از نظر دستمزد، جزو هفتمین مدافع راست گرانقیمت لیگ نیز نباشم. همچنین در میان بازیکنان تیم کنونیام نیز ممکن است جزو ۱۰ نفر اول از لحاظ دستمزد نباشم.
در گزارش ورزش سه آمده است: وی با دفاع از عملکرد باشگاه تراکتور در زمینه پرداختهای مالی، این رویه را کاملاً حرفهای دانست و افزود: در یک باشگاه حرفهای، اینکه بازیکن به خاطر دریافت پول احساس رضایت ویژه کند، نشان میدهد که سیستم در حال نقص است. پرداخت به موقع دستمزدها وظیفه هر باشگاهی است که بر اساس قرارداد امضا شده عمل میکند. تراکتور صرفاً در حال اجرای صحیح وظایف حرفهای خود است و اینکه گفته شود این باشگاه به ما حال میدهد، تعبیر اشتباهی است؛ این اقدام، عین کار حرفهای است.
این بازیکن با اشاره به نقش یحیی گلمحمدی در دوران ابتدایی فوتبال خود گفت: آقای یحیی گلمحمدی یکی از بااخلاقترین مربیان ایران هستند که بنده در دوران تستی خود، با نظر ایشان جذب ذوبآهن شدم.
وی دوران کسب سه گانه در پرسپولیس را قشنگترین مقطع فوتبال خود دانست و تصریح کرد: پس از آن اتفاقات، از مسائل پشت پرده باشگاه بیخبر بودم و پس از تصمیم نهایی، ذهنم دیگر معطوف به پرسپولیس نبود. دیگر ذهنیتم از پرسپولیس پاک شده بود و فقط به تراکتور فکر میکردم، چون دیگر فایدهای نداشت و من برای پرسپولیس تمام شده بودم.
اسماعیلیفر ضمن حفظ احترام کامل به رضا درویش، مدیرعامل پرسپولیس، دلیل اصلی جدایی اش را موضعگیری اشتباه باشگاه بیان کرد و گفت: آقای درویش همیشه برای من قابل احترام بودهاند و هیچگاه کلمه بدی راجع به ایشان به کار نبردهام. مهم این است که احترام پس از پایان دوران فوتبال نیز حفظ شود که آقای درویش چنین منشی دارند. اما در آن مقطع زمانی، به نظر من، یک سری بیمعرفتیها در قبال بنده و مهدی ترابی صورت گرفت.
او تأکید کرد: تنها مشکل تنها مالی نبوده است. پول یک مسئله بود، اما مسئله بعدی این بود که آنها نمیخواستند بپذیرند که به ما نیاز دارند و تصور میکردند ما هستیم که به پرسپولیس احتیاج داریم. هیچکس نمیتواند نقش من را در قهرمانیهای پرسپولیس نادیده بگیرد، اما باشگاه پرسپولیس نمیخواست به این واقعیت اذعان کند و در مقابل کار بنده، آنها کوتاهی کردند.
اسماعیلیفر درباره پیوستن به تراکتور گفت: «پس از آنکه با پرسپولیس تمدید نکردیم، پیشنهادی از تراکتور دریافت کردم و برای فکر کردن چند روز وقت خواستم. بعد از دو سه روز دیدم اتفاقی در پرسپولیس نیفتاد و به تراکتور پاسخ مثبت دادم. نکته جالب اینجاست که پس از این تعهد، پرسپولیس مجدداً برای مذاکره تماس گرفت که کار بنده در این مرحله اخلاقی نبود، اما با این وجود، مذاکرات مجدد نیز به نتیجهای نرسیدیم. در آن روزها واقعاً اذیت و دچار عذاب وجدان بودم، اما با توجه به تعهدی که به تراکتور داده بودم و احترامی که برایم قائل شدند، حتی اگر با پرسپولیس به توافق میرسیدم، باز هم قرارداد را با تراکتور امضا میکردم.
وی ادامه داد: نه پیشنهاد تراکتور بود، نه قراردادی بسته بودیم و نه حتی شماره آقای زنوزی را داشتم. اولین باری که ایشان را دیدم، زمان بستن قرارداد بود. احترامی که در باشگاه تراکتور به من گذاشتند، مرا مشتاق کرد تا به تبریز بروم. زمانی که وارد رختکن شدیم، احساس کردم اینجا تیم خودم است و راهی جز قهرمان شدن نداریم.
اسماعیلی فر در پایان تنها حامی تراکتور را هواداران دانست و گفت: در باشگاه تراکتور ساختاری درست شده و همه کارشان را انجام میدهند. اما هوادار ما باید متوجه این داستان باشد که این قهرمانیها برای آنها باقی میماند، حتی اگر بازیکنان از تیم بروند. تیم تراکتور، با تجربه قبلی که دارم، نه مدیر و نه هیچکس دیگری قرار نیست مراقبش باشد؛ فقط هوادار است که میتواند از این تیم مراقبت کند.
251 251
