به گزارش خبرگزاری یولن، حسین سحابی، مدیرعامل شرکت دانشبنیان مکانپرداز رایمند، که شرکتی دانشبنیان تولیدی فعال در حوزه تولید گیرندههای دقیق GPS نقشهبرداری و ناوبری دریایی است؛ طی بیست و هشتمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشهبرداری و اطلاعات مکانی، در گفت و گویی با خبرنگار یولن گفت:« ما فعالیت خود را از سال ۱۳۸۹ آغاز کردیم. من فارغالتحصیل رشته نقشهبرداری از دانشگاه تهران هستم. به عنوان یک نقشهبردار پیش از آنکه وارد حوزه تولید شوم، با تجهیزات نقشهبرداری متعددی کار میکردم که اکثر آنها وارداتی بودند. یکی از مشکلات اصلی ما به عنوان نقشهبردار در آن زمان، هزینههای بالای خدمات پس از فروش، فقدان پشتیبانی و عدم دسترسی به فناوریهای روز دنیا بود. در آخر من با تیمی از دوستان دانشگاه صنعتی شریف که در حوزه الکترونیک و نرمافزار فعال بودند، تصمیم به همکاری گرفتم و شروع به بومیسازی تجهیزات نقشهبرداری در داخل کشور کردیم تا هزینههای خدمات پشتیبانی و پساز فروش به حداقل برسد و در نتیجه رایمند از سال ۱۳۸۹ فعالیت خود را در این حوزه آغاز کرد و توانستیم به هدفی که میخواستیم دست پیدا کنیم و در حال حاضر تجهیزات نقشهبرداری رایمند به عنوان محصولات برتر کشور و در رقابت با برندهای خارجی در حال عرضه است.»
او در ادامه گفت:« در نتیجه ما اولین شرکت دانشبنیانی بودیم که در کشور وارد این حوزه شدیم. ما از جنس خود نقشهبرداران بودیم و نیاز نقشهبرداران و افرادی که با تجهیزاتی از قبیل GPS و GNSS ماهوارهای سر و کار داشتهاند را درک میکردیم و براساس نیاز، محصولاتی را طراحی کردیم. ما توانستیم در رقابت با برندهای خارجی جایگاه خوبی را در بازار ایران ازآن خود کنیم و دلیل آن این است که به معنای واقعی تولید کردیم و ارزش افزوده ایجاد کردیم. برعکس خیلی از فعالیتهای خامفروشی که در کشور انجام میشود، ما به معنای واقعی تولید کردیم و از آنجا که خواسته ما بومیسازی، تحقیق و توسعه و کاهش وابستگی بودهاست، اینکار را علیرغم تورم شدید و افزایش نرخ ارز انجام دادیم.»
از کجا شروع شد
سحابی در ادامه گفت:«بنده به عنوان مدیر پروژه سامانه هدی، این پروژه را در سال ۱۳۸۷ در سازمان نقشه برداری کشور به عنوان زیرساخت ارائه خدمات تعیین موقعیت تفاضلی ماهواره ای تعریف کردم. با کمک این سامانه نقشه برداران می توانستند به صورت لحظه ای در هر نقطه از کشور با دقت در حد چند سانتی متر نقشه برداری کنند. در آن مقطع، توانستیم با حداقل امکانات ۱۲۰ ایستگاه را راه اندازی کنیم. در زمان راه اندازی این طرح، با مشکلات عدیدهای از جمله خرابی تجهیزات ایستگاهها مواجه شدیم که تعمیرات، سرویس و نگهداری آنها هزینه سنگینی روی دست سازمان نقشه برداری می گذاشت. پس از اتمام همکاری با سازمان نقشه برداری کشور، پروژه ساخت و تولید تجهیزات GNSS در کشور را با هدف بومی سازی فناوری و کاهش وابستگی به تجهیزات خارجی، در شرکت دانش بنیان رایمند آغاز کردیم.»
قوانین نه به نفع تولیدکننده بلکه به ضرر آن است
سحابی در ادامه گفت:« فعالیتی که رایمند شروع کرد و پیش رفت و موفقیت آن دیده شد، منجر به الگوبرداری از سوی بسیاری از شرکتهای داخلی شد. در چند سال اخیر تعداد دیگری از شرکتهای داخلی فعالیت خود را در این حوزه آغاز کردند که اتفاق پسندیدهای است. حضور شرکتهای جدید میتواند در شکلگیری ایدههای نو و محصولات نو کمک کند. در صورتی که شرکتهای تازه تاسیس در حوزه محصولات جدید حوزه نقشهبرداری ورود کنند، به معنای واقعی کلمه ما میتوانیم وابستگی خود را به خارج از کشور به حداقل برسانیم.»
مدیرعامل شرکت دانشبنیان رایمند در ادامه در خصوص مشکلاتی که در این راه با آن مواجه هستند؛ گفت:« قوانین مختلفی در حوزه تولید داریم اما از آنجا که نظارت دقیقی بر روی اجرای این قوانین اتفاق نمیافتد، خیلی از مواقع این قوانین نه تنها به نفع تولیدکننده واقعی نبودهاست، بلکه دست و پا گیر آن نیز بودهاست. گفته میشود که از تولیدکننده باید حمایتهایی شکل بگیرد و قوانینی نیز در راستای حمایت از این تولیدکننده وضع شدهاند اما فعال حوزه بازرگانی نیز باید به قوت خود در بازار فعال باشد. گفته میشود که در مناقصات از تولیدکننده داخلی حمایت شود و در صورتی که محصول بومی در بازار وجود دارد، از آنها استفاده شود که در این صورت بازرگانان ضربه سنگینی متحمل میشوند و از دور گردونه خارج میشوند.»
سحابی در ادامه گفت:« به هر حال بازرگان باید کاری انجام دهد و کاری که در حال حاضر انجام میدهد، این است که به روشهای مختلف و با استفاده از سوء استفادههایی که در اجرای قانون وجود دارد، مجوزهای لازم برای اینک کالای وارداتی را به عنوان کالای تولید داخل به بازار عرضه کند را اخذ میکند و هیچ نظارت تخصصی، فنی و اجرایی در این حوزه نداریم و نه معاونت علمی ریاست جمهوری و نه دستگاههای اجرایی و نظارتی در این زمینه اقدامات مناسبی انجام ندادهاند که در نتیجه آن، هم شرکتی که واردکننده کالای خارجی است و هم شرکتی که تولیدکننده داخلی است هر دو در مناقصه شرکت میکنند و محصولات خود را به عنوان تولید داخل در بازار عرضه میکنند.»
دانشبنیان در کشور ما تعریف درستی ندارد
او در ادامه با اشاره به اینکه تعریفهای درستی از شرکتهای دانشبنیان در کشور صورت نگرفتهاست، گفت:« اسم من به عنوان یک شرکت دانش بنیان حاکی از آن است که زمانی که من یک کالا تولید میکنم، دانش تولید آن کالا برای من است و قسمتهای مکانیکی کار را در داخل کشور و با هزینه پایین و با استفاده از کارگاههایی که در سراسر کشور وجود دارند، برونسپاری میکنم. محصول دانشبنیان، محصولی است که براساس نیازهای داخل کشور بر روی آن کار و ایدهپردازی شدهاست و سپس براساس آن طرح تولید شدهاست. حتی زمانی که وزارت صمت وارد حوزه تحقیق و تفحص میشود انتظار دارد که شرکت دانشبنیان مانند یک شرکت تولیدی سنتی خط تولید داشته باشد و کارگاهی با دهها کارگر داشته باشد و در حال حاضر هیچ متخصصی وجود ندارد که از ما بپرسد در حوزه نرمافزار چه فناوری را بومیسازی کردهاید.»
۲۲۷۲۲۷
