به گزارش خبرگزاری یولن، حسین نجات، جانشین قرارگاه ثارالله در گفت و گویی با برنامه «ماجرای جنگ» به بازخوانی رخدادهای جنگ ۱۲ روزه پرداخته است.
سردار نجات در بخشی از این گفت و گو درباره گشت های حاضر در تهران در ایام جنگ ۱۲ روزه گفته است:روز بیست و سوم که دشمن عملیات را شروع کرد، چند ساعت بعد برادران بسیج و سپاه ایست بازرسی را شروع کردند، یعنی از ظهر به بعد تعداد ایست ها افزایش داشت.
همین الان هم به طور عادی این ایست بازرسی ها وجود دارند. در خود تهران اگر ۱۰۰ نقطه ایست بازرسی وجود داشته باشد کسی متوجه نمی شود، در آن ایام شب ها بیش از ۴۰۰ نقطه ایست داشتیم؛این ایست ها بین فراجا و سپاه تهران تقسیم شده بود یعنی اگر در یک نقطه فراجا ایستاده بود معلوم بود خیابان اصلی برعهده فراجا و خیابان های فرعی تحت پوشش سپاه است.از روز دوم در اقدامی بی سابقه حتی در اتوبان ها ایست بازرسی گذاشتیم.
فایده این ایست ها این بود که موقعی که در این سطح در تهران ایست داریم اگر تیم عملیاتی دشمن در خانه تیمی پنهان شده باشد و بخواهد مسلح برای خروج و اجرای عملیات از خانه بیرون بیاید در هنگام جابجایی در شهر درگیر این ایست ها می شود.
در تهران گشت های عملیاتی مسلح سپاه و فراجا فعال شدند بلافاصله پایگاه های مقاومت بسیج، حوزه های مقاومت بسیج و بسیج پایه مسلح شدند، این حالت اصطلاحا دفاع موزایکی است؛ یعنی موزایک به موزایکی یعنی دفاع وجب به وجب. یعنی در هر محله که پایگاه مقاومت بسیج وجود داشت ، منطقه اطراف خود را گشت مسلح می داد. همان چیزی که پیش از این نیز ما به عنوان گشت رضویون داشتیم.
هر پایگاه مقاومت در هر محله «یک هسته اطلاعاتی» دارد و این هسته در کل منطقه فعال بود؛ یعنی از هر خانه کسی با ساک بیرون می آمد درگیر گشت رضویون یا پوشش امنیتی فراجا یا سپاه می شد. همه گلوگاه های ورودی تهران را برادران پوشش امنیتی دادند به طوری که اگر کسی می خواست از بیرون استان تهران وارد تهران شود درگیر گلوگاه ها می شد یا حتی اگر کسی می خواست ستون نظامی وارد کند با ما یا فراجا درگیر می شد، امنیت تهران به این شکل تامین می شد.
