به گزارش خبرنگار حوزه مسجد و هیأت یولن، مرحوم آیتالله آقا مجتبی تهرانی، استاد اخلاق در یکی از سخنرانیهایش به مناسبت آغاز سال جدید میگوید: وقتی خداوند بنده را در دنیا عقوبت کند، در آخرت به خاطر همان گناه عقوبتش نمیکند. انسان باید آرزو کند که اگر مبتلا به گناهی شد، خدا در همین دنیا عقوبتش کند و عقوبت او را به قیامت نکشاند؛ چون ابتلائات دنیویّه با ابتلائات اُخرویه قابل قیاس نیست.
هرچه تصویر کنیم، باز نتوانستهایم قیامت و شداید آن را که مربوط به قبل از حساب است، درست تصویر کنیم. باید یکی از دعاهای ما این باشد که خدایا! ما را در دنیا عقوبت کن و به آخرت موکول نکن.
آقا میرزا جواد آقای ملکی (ره) آن عالم ربانی، در کتاب اعمال السّنه و در اعمال ماه شعبان میگوید: در دنیا به قدری معصیت کنید که در آخرت تحمّل عقوبت آن را داشته باشید. چون عقوبت اُخروی قابل تحمّل نیست؛ لذا در دنیا به هر مقدار معصیت میکنید، استغفار هم کنید.
در روایات متعدّد آمده است که در قیامت همه حتی انبیاء (ع) غیر از پیغمبر اکرم (ص) فریاد وانفسا سر میدهند. من که نمیدانم این تعبیر به چه معناست؛ یعنی انبیاء (ع) همان طور که از بعضی روایات، برداشت میشود، امّت خودشان را فراموش میکنند؟!
فیلم این سخنرانی را اینجا مشاهده کنید:
انتهای پیام/
