به گزارش یولن روزنامه همشهری نوشت: اگر تا دیروز ترازو میشکستند و میایستادند کنار خیابان به گریهکردن یا دختر کوچکشان را با لباس مدرسه و یک دفتر مشق میگذاشتند در پیادهرو که بنشیند به مشق نوشتن تا دلهای بیشتری با دیدن این تصاویر به رحم آید، وقتی دیدند که این روشها قدیمی شده و همکاران دیگرشان از روی ایدهشان تقلید کردهاند روششان را عوض کردند تا مقاومت آدمهای مردد را برای دست به جیب شدن بشکنند.
اینفلوئنسرهای متکدی
با اضافه شدن فضای مجازی به زندگی آدمها، بسیاری از افراد متکدی به این فضا کوچ کردند تا گدایی مجازی را هم امتحان کنند. در اینستاگرام زنانی هستند که خود را کارگر نظافت خانهها معرفی و فیلمهایی از خود تهیه میکنند که در آن مشغول نظافت راهپله یا تمیز کردن خانه هستند. اینطوری هم دنبالکننده بیشتری جمع میکنند و هم هرازگاهی گدایی مجازی دارند. میم. ف یکی از آنهاست. میگوید پدرش اعتیاد دارد، مادرش رهایش کرده و خانهها را تمیز میکند. حالا صاحبخانه گفته باید پول رهن خانه را بیشتر کنند وگرنه وسایلشان را میگذارد بیرون؛ « لطفا هر قدر دارید به من کمک کنید، این هم شماره حساب من است، 500هزار نفریم، هر کسی 20هزار تومن هم بریزد، مشکل من حل میشود.» تصاویری از یک خانه کلنگی، نمور و تاریک کار را در میآورد. در عرض 24ساعت عکس پرداختها که «لطف شماست» را میگذارد ولی هیچ وقت نمیگوید چند میلیون پول جمع کرده است.
گدایان شیک در بانک
این روزها با آنکه شیوههای گدایی قدیمی هنوز هم کاملا منسوخ نشدهاند اما روشهای جالبتر و زیرکانهتری باب شده است. یکی از کاربران شبکه ایکس در اینباره توییت کرده است: «رفتم عابر بانک، یه پیرزن مظلوم اومد کارتشو بهم داد گفت برام 50تومن پول بگیر، خیر از جوونیت ببینی عزیزوم…دیدم موجودی نداره، دلم براش سوخت بهش 50تومن دادم خیلی هم تعارف کرد که من تو رو نمیبینم که بهت برگردونم منم گفتم نمیخواد، وقتی رفت کارمند بانک بهم گفت این کارش همینه.» کاربر دیگری هم در اینستاگرام تعریف کرده است: «از یک سال پیش هر وقت به داروخانه محلمان میرفتم زنی با نسخهای کنار در نشسته بود تا هر کس که از داروخانه بیرون میآید، برای خرید دارو پول بگیرد، ولی امروز که با هزار کلک تاریخ نسخه را نگاه کردم دیدم 3سال از تجویز آن گذشته!»
پولدارهای پارک خواب
محمد اسماعیلیمحجوب، رئیس اداره ساماندهی آسیبهای اجتماعی شهرداری تهران که جمعآوری متکدیان شهر یکی از وظایفش است، متکدیان میلیونر بسیاری دیده و میگوید: «بسیاری از این افراد با آنکه اوضاع مالی روبهراهی دارند، در بوستانها و دیگر مکانهای شلوغ چادر میزنند و با پخش عکس و فیلم در فضای مجازی خود را بهعنوان مستأجری بیخانمان معرفی میکنند. گاهی کمکهایی که برای این افراد جمعآوری میشود، بیشتر از پول خرید یک خانه است.» اسماعیلی که بیشتر از 2 دهه با این افراد سروکار داشته، میگوید: «در این سالها در میان کسانی که در گوشه و کنار شهر با گدایی کاسبی میکنند، هیچوقت کسی را ندیدهام که نیازمند واقعی باشد. نیازمندان واقعی هیچوقت دست نیاز به طرف دیگران بلند نمیکنند و حتی وقتی ما برای کمک سراغ آنها میرویم، حجب و حیا و عزت نفسشان باعث میشود کمک ما را نپذیرند.»
17302
