به گزارش خبرگزاری یولن،مجتبی قاسمی، کارشناس اقتصادی در میزگرد بررسی دلایل بحران در صندوقهای بازنشستگی در یولن اظهار داشت: بحران در ایران یک ویژگی متمایز نسبت به دنیا دارد. ما در یک کشور جوان، بحران مستمری داریم؛ این یک پدیده نادر در دنیا است. مثل این میماند که یک فرد در ۲۰ سالگی سکته قلبی میکند. حالا چه شد که این اتفاق افتاد؟
وی عنوان کرد: این سوال خیلی مهم است که چرا یک کشور جوان، همه صندوقهایش پیر هستند و دچار بحران شدهاند. این را در دو سطح میشود پاسخ داد. یک سطح، اکوسیستم اقتصاد ایران است که بالاخره صندوقها بخشی از آن هستند و یک بخشی هم، اکوسیستم خود صندوقها است.
این کارشناس اقتصادی تصریح کرد: محیط اقتصاد کلان در ۴۰ سال گذشته نتوانسته تولید کند و متوسط رشد اقتصادیاش ۲ درصد بوده است. معلوم است که بازدهی کافی از منابع کسور را ایجاد نکرده است. پس بخشی از بحران این بوده که بازدهی کافی از سرمایهگذاری وجود نداشته و این خارج از کنترل صندوقها بوده، چون آنها محکوم به فعالیت در محیط اقتصاد کلان بودهاند که کلا با تولید به نوعی دشمن است.
قاسمی متذکر شد: البته در اکوسیستم دوم، خود صندوقها هم وسط میآیند و اکوسیستم حاکم بر مدیریت صندوقها هم مهم میشود که منجر به بحران شده است. شما صندوقهای بازنشستگی را با همین مختصات به ژاپن ببرید و در ژاپن هم همین کار را انجام دهید، قطعا سقوط میکنند. البته فقط دیرتر سقوط میکنند؛ ممکن است ماجرا ۲۰ سال به تعویق بیفتد، ولی محکوم به سقوط است. پس فراموش نکنیم که محیط اقتصاد کلان مهم است و وقوع بحران را به تعویق میاندازد. تعویق یعنی آثار بیننسلی؛ یعنی یک نسلی میتواند پانزی باشد و یک نسل دیگر، هزینهاش را بدهد.
مشروح میزگرد یولن درباره صندوق های بازنشستگی را (اینجا) بخوانید.
223225
