راستش هنوز من عین مصوبه را ندیده ام. ولی در تاریخ ۱۰ اردیبهشت امسال با دعوت دفتر آقای عارف معاون اول ریاست جمهوری در مورد تعیین تکلیف حکمرانی محیط زیست و منابع طبیعی جلسه ای برگزار شد که بسیاری از مقامات شرکت داشتند. من به عنوان تنها دانشگاهی مستقل مفصل (فکر کنم ۴۵ دقیقه) صحبت کردم. اسلایدهای آن جلسه را برای ثبت در تاریخ منتشر می کنم. فایل صوتی آن هم هست و در تلگرام منتشر خواهم کرد.
خلاصه کلام من همانی است که در اسلاید اول گفته ام. این سازمان به هیچ عنوان قابل دفاع نیست. بخش عمده بودجه آن صرف آبخیزداری می شود که فقط یک مثال بزنند که کدام حوضه آبریز و یا آبخوان با صدها هزار سد و بندی که با پول کشور در کوهها ساختند احیا شد؟
بیابان ها را محل دفن پسماند مالچ های نفتی کردند که هم خودشان می دانند و هم همه که این یک کثافتکاری است و لاغیر. درختکاری هایشان فقط و فقط برای کشور مضر بوده و هست و خواهد بود. کل جنوب را با کهور مهاجم آمریکایی آلوده کردند. در بعد نظارتی کجا جلوی وزارت نیرو ایستادند، جلوی کدام معدن را گرفتند، کجا توانستند مانع چرای بیرویه در زاگرس شوند، کجا توانستند مانع آتش سوزی و زمین خواری شوند وکجا از تغییر کاربری جلوگیری کردند؟
سالهاست که پای همه ما را به این سازمان بریده اند. از مدیرانشان و معاونان و مدیران کل چه بگویم، عین فاجعه است. جهاد این تشکیلات را نابود کرد. آدمهای بیسوادی که کوچکترین درکی از زیست بوم و منابع طبیعی نداشتند را مدیر کردند که کارشان شده کار چاق کردن پروژه های آبخیزداری، درختکاری و مالچ پاشی برای بازنشستگان و رفقا.
البته همه اینها دلیل نمی شود که تغییر ساختار با یک مصوبه غیر کارشناسی صورت گیرد.
من در جلسه پیشنهاد دادم که ستادی مستقل از افراد متخصص غیر ذینفع تشکیل شود که حدود ۹ ماه تا یکسال حکمرانی محیط زیست و منابع طبیعی را بررسی و ساختار جدید را به دولت پیشنهاد دهد. این ستاد می توانست از بین سناریوهای محتمل (اسلاید آخر) یکی را با عقل جمعی، بررسی تطبیقی و سابقه تاریخی انتخاب و برای تصویب به دولت بدهد. البته در آن جلسه هم گفتم، به فرض هم که چنین شود با این مجلس شک نداشته باشید که بهترین لایحه به احتمال قوی به بدترین خروجی منجر خواهد شد.
