به گزارش خبرگزاری یولن؛ بسیاری این انتقاد را وارد میکنند که تیم ملی ایران در سالهای اخیر از پروژهی ضروری جوانگرایی جا مانده است.
درست است که در فوتبال ملی، نتیجهگرفتن در کوتاهمدت اهمیت دارد و برای رسیدن به این هدف، باید باتجربهترین بازیکنان را به کار گرفت اما نه بهقدری که جایی برای جوانان باز نشود.
تیم ملی فوتبال ما در ۱۰ سال اخیر این ترکیب را به عنوان معتبرترین مردان خود داشته است.
دروازهبان: علیرضا بیرانوند
مدافعان میانی: مرتضی پورعلیگنجی، شجاع خلیلزاده
مدافع راست: رامین رضاییان
مدافع چپ: میلاد محمدی
هافبک: احسان حاجصفی، سعید عزتاللهی، سامان قدوس، علیرضا جهانبخش
حمله: مهدی طارمی و سردار آزمون
امروز میبینیم که از این دسته از مردان، تنها احسان حاجصفی بهطور قطعی از تیم ملی دور شده است و سایر نفرات هنوز بخت حضور در تیم ملی را دارند.
وقتی مسئولان تیم ملی امروز خودشان ادعا دارند که رامین رضاییان و میلاد محمدی و جهانبخش و بیرانوند و شجاع خلیلزاده بدون جانشین هستند، خب، همه فوتبال ایران انتظار چنین تیم ملی بیخاصیتی را دارند. شما نگاه کنید، اگر امروز حسینزادهها و… در تیم ملی بازی میکنند، به خاطر غیبت مردانی مثل سردار آزمون و مهدی طارمی و مصدومیت قائدی است وگرنه بازهم جا به جوانها در فوتبال ایران نمیرسید.
یکبار هم گفتیم اگر بازیکنان مسن ما آنقدر برتر از دیگران باشند که نتوان جایگزینی برایشان یافت، شکی نیست که باید با همین ترکیب به میدان برویم، اما وقتی میبینیم که مردان امروز ما با وجود همه ضعفهای فوتبال، تفاوت زیادی با پیرمردهای حاضر ندارند، به آینده کاملاً ناامید میشویم.
257 251
