به گزارش یولن، مهدی خراطیان کارشناس ارشد روابط بین الملل درباره نامه حقوقی ایران به شورای امنیت درباره انقضای قطعنامه 2231 و اجرای اسنپ بک در شبکه ایکس با عنوان «آغاز فصلی نوین در تاریخ شورای امنیت» به جنبه دیگر این مساله پرداخت و نوشت:
۱. نمایندگان دائم ایران، چین و روسیه در امتداد مواضع پیشین خود، رسما اعلام کردند که از امروز ۱۸ اکتبر، بر اساس قطعنامه ۲۲۳۱ اسنپ بک بی اعتبار، قطعنامههای فصل هفتی ناظر به ایران (۱۶۹۶، ۱۷۳۷، ۱۷۴۷، ۱۸۰۳، ۱۸۳۵ و ۱۹۲۹) ملغی و موضوع هستهای ایران دیگر در دستور کار شورای امنیت قرار ندارد؛
۲. نکته مهم در مورد این نامه، همراهی چین با ایران و روسیه است که پیش از این تردیدهایی در مورد کم و کیف همراهی آن وجود داشت. این مساله برای ایران که دارای تعاملات گسترده با چین است، بسیار حیاتی بود. همراهی چین در نامه مهم و البته نامه ۲۸ آگوست سه وزیر خارجه، بطلان نظریه ای بود که چینیها را در قالب «محافظهکار و منفعل» قاب بندی میکرد. این مساله با توجه به جایگاه والای منشور ملل متحد در ادبیات چینیها بسیار مهم ارزیابی میشود.
۳. امضا کنندگان در این نامه خود را ابدا به عنوان «شورشی» و متمرد تعریف نمیکنند بلکه مستند به غیرقانونی بودن اقدام اروپاییها، کار خود را تحکیم جایگاه شورای امنیت میدانند.
۴. اقتضای عملی این نامه این است که چین و روسیه در فرایند احیای کمیته های تحریمها و پنل کارشناسان و هر فرایندی که به نحوی به پیگیری حقوقی پرونده هستهای ایران در سطح شورای امنیت مرتبط باشد، اشکال تراشی کنند که با توجه به دائمی بودن جایگاه آنها و دارا بودن حق وتو، کاملا امکان و توان آنرا دارند.
۵. از این جا به بعد مساله ایران به شکاف بین قدرتهای بزرگ گره میخورد که دارای فواید و عوارضی است. ایران اگر این بازی را بدرستی انجام دهد فواید بسیاری خواهد برد و اگر مثل گذشته در دام دوگانههای کاذب – همانطور که در بگومگوهای ۴۸ ساعت گذشته دیدیم – گرفتار شود، آسیب خواهد دید.
۶. به طور قطع شرایط امروز ایران مشابه شرایط پیش از برجام نیست و اکنون نه فقط چین و روسیه، بلکه تعداد قابل توجهی از کشورها از منظر سیاسی کمابیش با مواضع E3 و ایالات متحده همراهی ندارند و از حیث حقوقی ابزارهای خوبی در دسترس است تا به کمک آنها زهر اسنپ بک تا حد زیادی گرفته شود.
۷. نامه حقوقی ذیل بدون شک آغاز یک دعوای حقوقی بیسابقه در سطح شورای امنیت است، چون خود اسنپ بک امری است که مسبوق به سابقه نبوده است. همچنین تفاوت معنادار رفتار چین و روسیه با سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ بخوبی نشانگر تغییرات بنیادینی است که در معادلات قدرت جهانی رخ داده و متاسفانه برخی در تهران آنرا هنوز درک نکرده و بر نظریات غلط خویش – که تاریخ انقضای آن سالهاست به سر آمده – اصرار میورزند.
315
