5به گزارش خبرگزاری یولن، احمد زیدآبادی فعال سیاسی اصلاح طلب، در یادداشتی با عنوان «سلطنتِ انقلابی؟ » در کانال تلگرامی خود نوشت:
گفتمان سلطنت و پادشاهی در صورت به نسبت معقول تاریخی خود، معمولاً محافظهکارانه و دینخواهانه بوده و با انقلابیگری و دینستیزی میانهای نداشته است.
حال چه اتفاقی افتاده که جمعی از ایرانیان بخصوص در خارج از کشور، تحت عنوان سلطنتطلبی و پادشاهیخواهی، تندخویانهترین شیوههای انقلابیگری و زشتترین ادبیات دینستیزانه را ترویج میکنند؟
در واقع، بسیاری از آنها همچون سازمان مجاهدین خلق به تقدیس خشونت سیاسی رو آوردهاند و حتی فراتر از مجاهدین، این خشونت را به عرصهٔ اعتقادات دینی هم کشاندهاند!
با این وصف، رفتاری که اکنون تحت نام سلطنتطلبی و پادشاهیخواهی مطرح میشود، ربط مفهومی و تاریخی منطقی و معقولی با این دو پدیده ندارد، بلکه همان ایدئولوژی انقلابیگری انتقاجویانه و خشونتپرستی است که در تاریخ معاصر ایران، سرلوحهٔ عمل بسیاری از گروههای سیاسی بوده و کشور و جامعهٔ ما را به این روز و حال انداخته است.
از سالها پیش بارها هشدار دادهام که تاکتیکها و ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق در حال بازتولید در میان تمام گروههای برانداز چپ و راست است و خواه ناخواه آنان را به دوقطبیسازی مطلق از جامعه و توجیه و ترویج خشونت تحت لوای “جنگ بین حق و باطل و خیر و شر” میکشاند.
سرانجام چنین رفتاری آشکارتر از آن است که از چشم افراد آشنا با تاریخ و کارکرد ایدئولوژیها پنهان باشد.
ما ایرانیها برای خلاصی از چرخهٔ بیپایان خشونت و هرج و مرج و استبداد یا باید به شیوهٔ خشونتپرهیز مبارزهٔ امثال گاندی و ماندلا و لوترکینگ و طالقانی و جمعی از سران مشروطه برگردیم و یا با اسیر ماندن در دام ایدئولوژیهای انتقاجویانه و نفرتافکنانه، هر بار در یک لباس تازه یا کهنه، چرخهٔ خشونت را تا به ابد علیه خود و مردممان به گردش درآوریم.
از فردای روزگاری که تأکید بر مبارزهٔ خشونتپرهیز با برچسب وادادگی یا “حمایت از رژیم” ملکوک میشود باید ترسید همان ترسی که باید از فتیله شدن برف در شیب دامنهٔ کوهستان داشت، زیرا به سرعت به بهمنی مخوف تبدیل میشود!
۲۹۲۱۸
