*به نظر من باید بین حضور و بین مشارکت یک تفاوت قائل بشویم. به این معنا که حضور ایران در اجلاس شرمالشیخ یک اتفاق مثبت میبود و اگر هیئتی از ایران، در هر سطحی در مصر حضور پیدا میکرد، یک فرصت میبود و تصور نمیکنم اتفاق خاصی هم برای ما میافتاد. اما مسئله مشارکت چیز دیگری است. مشارکت به این معناست که هیئتی از ایران به اجلاس شرمالشیخ برود و در تمام بحثها و روندهای طرح ۲۰مادهای ترامپ حضور فعال داشته باشد. اما ما میتوانستیم به مصر برویم، در عین حضور فعال، خطوط قرمز و ملاحظات خودمان را به همه طرفها اعلام کنیم، کمااینکه در بسیاری از نشستها و اجلاسها، ما سابقه چنین تحرکات دیپلماتیکی را داریم.
*اگر در اجلاس شرمالشیخ حضور پیدا میکردیم، تا حد بسیار زیادی میتوانست به خروج ایران از بنبست دیپلماتیک کمک کند، بهویژه اینکه از ما رسما دعوت شده بود و این به معنای آن است که طرفهای مقابل، اهمیت و وزن جمهوری اسلامی ایران را در معادلات منطقهای به رسمیت شناختهاند. بنابراین جا داشت که ما هم از این فرصت استفاده میکردیم تا ضمن صحه بر این وزن و توانایی دیپلماتیک خود در معادلات منطقهای، با هوشمندی و انعطاف، از فرصت ایجادشده در راستای منافع خود و خروج از شرایط کنونی استفاده کنیم.
23302
