به گزارش یولن، «فردریش مرتس» صدراعظم آلمان که برای توافق بر سر استفاده از داراییهای مسدودشده روسیه در اروپا برای ارائه کمکهای مالی به اوکراین در نشست هفته گذشته سران اتحادیه اروپا تلاش کرده بود، به این نتیجه رسید که برای این کار حمایت یک متحد کلیدی خود، یعنی «امانوئل ماکرون» رئیسجمهور فرانسه را کم دارد.
به گزارش ایسنا، روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی در این باره نوشت: رئیسجمهور فرانسه در هفتههای منتهی به این دیدار مخالفت آشکاری با این پیشنهاد آلمان نکرد. اگرچه تیم او درباره قانونی بودن این اقدام ابراز تردید کرده و هشدار داده بود که کشورهای بدهکار در صورت نیاز به بازگرداندن سریع داراییها به مسکو با مشکلاتی در زمینه ارائه تضمینهای داخلی مواجه خواهند شد.
با پیوستن کشورهای بیشتری از جمله ایتالیا به بلژیک که میزبان بخش عمدهای از داراییهای روسیه در موسسه یوروکلیر این کشور است و دولت آن از ابتدا به دلیل بروز بحرانهای اقتصادی برای بروکسل در صورت یک شکایت حقوقی موفق از سوی روسیه، با این اقدام مخالفت کرده بود، ماکرون نیز به آنها پیوست و این ایده را ملغی کرد.
سران اروپا در این نشست در نهایت سرانجام با ارائه وام ۱۰۵ میلیارد دلاری اروپا به کییف موافقت کردند که پول آن از محل مالیات تامین خواهد شد و نشان دادند که شکاف میان این کشورها بر سر حمایت از اوکراین از ابتدای این جنگ گسترش یافته و این قاره در مواجهه با تهدیدهای روسیه با چالشهایی برای حفظ اقتدار خود روبهروست.
سران این کشورها گفتند استفاده از داراییهای یک کشور مستقل رویه خطرناکی ایجاد میکند و تضمینی برای موفقیتآمیز بودن برنامه پیچیدهای که اتحادیه اروپا آماده کرده بود وجود نداشت.
رسانه انگلیسی در ادامه نوشت: یک دیپلمات ارشد اتحادیه اروپا با اطلاع مستقیم از مذاکرات روز پنجشنبه گفت که «ماکرون به مرتس خیانت کرد و میداند که این کار بهایی دارد. اما او به اندازهای ضعیف است که چارهای جز همراهی با “جورجا ملونی” نخستوزیر ایتالیا نداشت.»
این بنبست، نشاندهنده یک رویه تازه میان دو قدرت بزرگ اروپاست؛ آلمانی که محرک ابتکارات است و فرانسهای که کارشکنی میکند. پس از به قدرت رسیدن مرتس در ماه روحیه جسورانه تازهای در برلین حاکم شده است که منجر به سرازیر کردن حدود یک تریلیون یورو بودجه برای هزینه در حوزه دفاعی و زیرساخت برای دهه آینده شده است اما پاریس به دلیل بدهی بالای عمومی و بیثباتی سیاسی در نیمه دوم آخرین دوره زمامداری ماکرون فلج شده است.
این نبود توازن امیدها برای راهانداز دوباره موتور فرانسه-آلمان را که روزی محرک برخی از بزرگترین جهشهای سیاستی اتحادیه اروپا بود از بین برده است.
«جورجینا رایت» پژوهشگر ارشد بنیاد «ژرمن مارشال» مستقر در پاریس گفت: «در بروکسل این احساس واقعی وجود دارد که برلین بازیگر بزرگ است و نفوذ فرانسه کمرنگ شده است.»
۳۱۲
