به گزارش خبرگزاری یولن، حضور علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی، در صحن علنی مجلس شورای اسلامی برای تقدیر از قهرمانان ملی، به جای آنکه تنها در چارچوب یک مراسم ورزشی باقی بماند، به یکی از بحثبرانگیزترین رویدادهای روز تبدیل شد. سخنان دبیر در این مراسم، که با طرح پرسشی غیرمنتظره همراه بود، واکنشهای گستردهای را در فضای عمومی و شبکههای اجتماعی برانگیخت. او در سخنانش گفته بود: «اگر تیم ملی کشتی برنده شود مردم خوشحالتر میشوند یا برجام امضا شود؟». بسیاری از شهروندان و کاربران فضای مجازی، این پرسش را نه یک شوخی ورزشی یا مقایسه نمادین، بلکه بازتابی از نوعی بیتوجهی به دغدغههای اقتصادی مردم دانستند؛ مردمی که درگیر گرانی، تورم و مشکلات معیشتیاند و شاید در حال حاضر، اولویت اصلیشان نه پیروزیهای ورزشی، بلکه بهبود وضعیت اقتصادی و کاهش فشارهای روزمره است.
از نگاه بسیاری از کاربران، مقایسه موفقیت در ورزش با توافقی بینالمللی مانند برجام، نشاندهنده نوعی گسست میان دیدگاه مسئولان و واقعیتهای جامعه است. برخی در نظرات خود نوشتند که «کسی که از جنس مردم نیست، چنین پرسشی میکند» و برخی دیگر تأکید کردند که «وقتی مسئولان نسبت به تورم و معیشت مردم بیاحساساند، چنین سخنانی دور از انتظار نیست».
در میان واکنشها، نام رسول خادم، قهرمان و رئیس پیشین فدراسیون کشتی، بارها تکرار شد و بسیاری او را نماد «پهلوانی واقعی» و صداقت در گفتار و رفتار میدانند. تعدادی از مخاطبان با اشاره به تفاوت میان منش پهلوانی و بیان سیاسی گفتند: «باید یاد بگیریم هرکسی فقط در حوزه تخصصی خودش اظهار نظر کند.»
فضای حاکم بر واکنشها نشان میدهد که مردم، بیش از هر زمان دیگری از سیاسی شدن عرصههای اجتماعی و ورزشی خستهاند. آنان از چهرههایی چون علیرضا دبیر انتظار دارند تا با استفاده از جایگاهشان در ورزش، صدای مشکلات مردم باشند، نه تریبونی برای اظهارنظرهای سیاسی به نفع یک جریان خاص. در واقع، آنچه از دل نظرات مردم برمیآید، نوعی حس دلزدگی از فاصلهی میان «پهلوانان روی تشک» و «مردم روی زمین» است؛ فاصلهای که اگر پر نشود، حتی پر افتخارترین مدالها هم نمیتوانند لبخند را به چهرههای خسته بازگردانند.
روز یکشنبه ۱۳ مهر، علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی، در مراسمی کمسابقه به مجلس شورای اسلامی رفت تا نمایندگان از مدالآوران کشتی آزاد و فرنگی در رقابتهای جهانی تقدیر کنند.
اما آنچه بیش از تقدیر از قهرمانان توجه افکار عمومی را جلب کرد، سخنان دبیر در صحن مجلس بود. او در بخشی از صحبتهای خود پرسید: «اگر تیم ملی کشتی برنده شود مردم خوشحالتر میشوند یا برجام امضا شود؟»
در میان پاسخها، اغلب مخاطبان با نگاهی انتقادی نسبت به سخنان دبیر واکنش نشان دادند. یکی از کاربران نوشت: «کسی که دغدغه معیشت ندارد و از جنس مردم نیست، باید هم این سؤال را بپرسد.»
کاربر دیگری تأکید کرد: «معیشت مردم مهمتر است. چرا باید اینقدر آدم دور از درد مردم باشد؟ واقعاً میتوان به اینها گفت پهلوان؟ افسوس…»
برخی نیز سخنان دبیر را نشانهای از بیتوجهی به واقعیتهای اقتصادی جامعه دانستند و نوشتند: «تا وقتی افرادی مانند دبیر و امثال او و تمام نمایندگان و به طور کل خواص، احساسی نسبت به تورم ۴۰ درصدی ندارند، طبیعی است که در مجلس اینگونه سخن بگویند. حرف ایشان در تأیید کاسبان تحریم است.»
در میان نظرات، بسیاری از کاربران از رسول خادم، رئیس پیشین فدراسیون کشتی، به عنوان نمونهای متفاوت یاد کردند. یکی نوشت: «فقط پهلوان رسول خادم.»
کاربر دیگری افزود: «باید از همه مهمتر یاد بگیریم که هرکسی فقط در کار تخصصی خودش نظر بدهد و در دیگر کارها دخالت نکند. عشق است جهانپهلوان رسول خادم.»
برخی دیگر هم از منظر منطقی به اظهارات دبیر نگاه کردند و گفتند:
«دو موضوع کاملاً بیربط را به غیرمنطقیترین شکل ممکن در مصاف با یکدیگر قرار داده و جالب است که در عین سیاسی نظر دادن، گفته جلوی سیاسی شدن فدراسیون کشتی را گرفت.»
در این میان هم تعدادی از مخاطبان نظرهایی نزدیک به مخالفان سرسخت برجام داشتند و این توافق را به ضرر ایران دانستند و معتقدند قهرمانی در کشتی آنها را بسیار بیشتر از مسالهای مانند برجام خوشحال میکند؛ در عین حال به شدت نیز از برجام دل پری دارند و از حامیان سفت و سخت دبیر هستند؛ مانند این کاربر: «بسوزید از مدیریت خوب دبیر ،انسان نما ها اگر هر کس در هر جایی بود مثل دبیر عمل می کردند مشکلی نداشتیم علیرضا در فدراسیون تحت اختیارش موفق بوده ،اما مدیریت برجام خسارت محض بوده ،یک عده ان را راه انداختن و از انها مثل شما به هر قیمتی از ان دفاع می کنید ..»
مخاطب دیگری هم تاکید کرده «معلومه پیروزی کشتی گیران فرزندان ایران مایه افتخار و سربلندی است و باعث خوشحالی اما برجام خائنانه باعث سر افکند گی و ذلالت مردم می شود».
در مجموع، واکنشها نشان میدهد که بیشتر مردم، سخنان علیرضا دبیر را دور از دغدغههای واقعی جامعه میدانند و از او انتظار دارند که از ورود به مسائل سیاسی، بر حذر باشد.
۲۹۲۲۱
