به گزارش خبرگزاری یولن ، در این توضیح که از سوی وزارت نیرو به دفتر یولن رسیده آمده است: علاوه بر احترامی که برای نگاههای منتقدانه قائل هستیم، در دفاع از وزارت نیرو لازم است چند نکته را با هدف روشنگری و تبیین دقیقتر شرایطکنونی حوزه انرژی خصوصا صنعت برق کشور با مردم عزیز و نخبگان گرامی در میان گذاشته شود؛ امید است این نکات نه از سر دفاع ، بلکه برای روشن شدن زوایای کمتر دیدهشدهای از واقعیتهایی که امروز بر مدیریت این حوزه مهم سایه افکنده است مفید باشد.
ناترازی انرژی، میراثی مزمن
پیش از هر چیز مشخص است که ناترازی در حوزه برق و انرژی، موضوعی تازه و صرفاً متعلق به این دولت یا اینوزارتخانه نیست. آنچه امروز با آن مواجهیم، نتیجه دههها سیاستگذاری نادرست، قیمتگذاریهای دستوری، رشد بیرویه مصرف و عدم سرمایهگذاری مؤثر در زیرساختهاست. این اختلال ساختاری بارها در دولتهای گذشته نیز مورد هشدار قرار گرفته، اما متأسفانه هیچگاه با عزمی فراگیر و تصمیماتی پایدار به اصلاح آن پرداخته نشده است. بر ایناساس، اگر رویکردها اصلاحگرانه و مبتنی بر واقعیت باشد، نمیتوان از دولتی که هنوز وارد سال دوم فعالیت خود نشده و مدیرانی که در همین مدت کوتاه با بحرانهای مالی و ساختاریعدیدهای دستوپنجه نرم کرده، انتظار معجزه داشت.
در اینجا منحنی تولید و مصرف بار از سال ها قبل نشان می دهد که در مقاطعی تصمیماتی گرفته شده و ما به ازای آن سالهای بعد چه اتفاقاتی افتاده است. مثلا از سالی که قانون تثبیت قیمته ا در مجلس مصوب شد بعد از آن فاصله این منحنی چگونه بوده است. یا اقدامات یا ترک فعلهایی که این ناترازی را رقم زده است چگونه بوده است.
تاکید بر برنامهریزی، نه وعده پردازی
در بخشی از یادداشت مورد اشاره، به وزیر نیرو نسبت داده شده که وعده پایان ناترازی برق تا پایان سال ۱۴۰۴ را داده است. این ادعا نه تنها مستند نیست، بلکه با واقعیت مواضع رسمی و گفتگوهای متعدد وزیر نیرو نیز همخوانی ندارد. آنچه بارها به صراحت عنوان شده، این است که با فرض تداوم روند فعلی و تأمین منابع لازم، میتوان به نوعی تعادل نسبی میانتولید و مصرف دست یافت. این تفاوت تاریخی کوچک نیست، بلکه نشاندهنده آن است که سیاست وزارت نیرو بر تحلیل واقعگرایانه، محاسبه و برنامهریزی بنا شده، نه بر وعدههای تبلیغاتی و شعارهای زودگذر.مشخص نیست اعمال فشار به مسئولی برای دادن قول قطعی در حالیکه عدم قطعیتهای زیادی وجود دارد واقعا چه کمکی به اصحاب رسانه و منتقدین سیاسی می کند؟ آنچه که مسلم است همه چیز در حال اصلاح و بهبود است و سرعت بهبود کاملا وابسته به عواملی است که کنترل آنها در دست وزارت نیرو نمیباشد.
تغییرات اقلیمی
در بخشی دیگر از نقد وارد شده، به اظهارات و فیلم تقطیع شدهوزیر نیرو در یک کنفرانس علمی اشاره شده و اینگونه برداشت شده که گویا از «علما» و روحانیون توقعی فراتر از مسئولیتهای ایشان مطرح شده است. در اینجا لازم است تأکید کنم که در آن سخنرانی، واژه “علما” صراحتاً به معنای”دانشمندان و متخصصان دانشگاهی در حوزه مکانیک و در مهمترین کنفرانس مهندسی مکانیک با حضور دانشمندان و متخصصان صنعتی مکانیک کشور” بهکار رفته است؛ و اگر فیلم کامل را مشاهده فرمایید مشخص است که قبل از کلمه “علما “کلمه” دانشمندان” نیز عنوان شده است. افرادی که در بزنگاه بحرانهای اقلیمی، نقشآفرینان اصلی برای ارائه راهکارهایعلمی و عملی هستند.واقعا چگونه است که قبل و بعد صحبت و مکان صحبت و ساحت نادیده گرفته میشود و بر کلمه علماء و اشتراک معنای این واژه با علمای علوم دینی تاکید میگردد، تا چه حد اینگونه حرکت ها منطبق بر موازین اخلاقی است. ذکر این نکته که در حوزه فناوری دانشگاه ها عملکرد خوبی داشتند و در خواست اینکه دانشگاهها به عرصه مشکلات جامعه وارد بشوند و علمای دانشگاهی به فکر مسائل حوزه آب و برق کشور نیز باشند و از خیل عظیم هوشمند دانشجوی تحت تعلیم و پژوهش در راستای حل مشکلات کشور خودمان به جای حل مشکلات فناوریهای سایر کشورها استفاده بکنند چه اشکالی دارد که تا این حد حساسیت ایجاد نموده است؟
هشدار نسبت به پدیدههایی نظیر خشکسالی، افزایش دمایکشور، و کاهش بیسابقه منابع سدها، نه فرافکنی است و نه پاککردن صورت مسأله؛ بلکه وظیفهای است در جهت آگاهسازیافکار عمومی نسبت به مخاطراتی که اگر امروز به آن نپردازیم،فردا ممکن است گریبانگیر نسلهای آینده شود.
عملکرد یکساله؛ گامی بهسوی ثبات
وزارت نیرو، در همین مدت کوتاه، با وجود محدودیتهای مالی،بدهیهای انباشته و شرایط دشوار بودجهای، گامهای موثری در مسیر اصلاح و توسعه برداشته است. اضافه شدن ۶ هزار مگاوات به ظرفیت تولید برق کشور، افزایش ظرفیتنیروگاههای حرارتی، مقیاس کوچک و تجدیدپذیر به میزانبیش از ۱۲۰۰ مگاوات و اجرای پروژههای متعدد برای توسعه خطوط انتقال و نوسازی شبکه، تنها بخشی از این تلاشهاست.
برای آینده نیز اولویتهایی چون توسعه انرژیهای نو (خورشیدی و بادی)، هوشمندسازی شبکه، اصلاح الگویمصرف، افزایش راندمان و کاهش هدررفت انرژی، با جدیتدنبال خواهد شد. بخشی از نتایج این اقدامات، در تابستان پیش رو برای مردم ملموس خواهد بود.
مسئولیتپذیری؛ نه تمسک به قدرت
در پایان، اگر نقدها با نیت اصلاح و همراهی برای عبور از بحرانهای ساختاری صورت گیرد، بیتردید چراغ راه وزارت نیرو خواهد بود. اما اگر تصور بر آن است که با رفتن یک فرد، تمام مشکلات حل خواهد شد، وزیر نیرو نه تنها هیچ ابایی از واگذاری مسئولیت نداشته بلکه مثل همیشه و همواره چون 40 سال گذشته کمک به صنعت آب و برق کشور از اولویت های ایشانبوده و هست.
با این حال، اگر قرار است گرههای کهنه و ساختاری صنعت برق گشوده شود، این مهم در گرو نگاهی فراجناحی، صبورانه و مبتنی بر تفاهم ملی خواهد بود، نه تعویضهای پرشتاب ناشیاز فشارهای بیرونی.
امروز بیش از هر زمان دیگری، نجات بخش انرژی کشور در گرو سیاستزدایی از مدیریت آن است. برای عبور از تاریکی، باید به روشنایی فرصت داد.
۲۲۳۲۲۳
