وحدت فریضه قطعی قرآنی
چند نکته را در مورد وحدت مسلمین عرض میکنیم. یک نکته این است که اتحاد مسلمانان یک فریضه قطعیِ قرآنی است؛ این یک چیز دلبخواه نیست؛ این را به عنوان یک وظیفه باید نگاه کنیم. قرآن دستور داده: وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللهِ جَمیعًا وَلا تَفَرَّقوا؛ یعنی حتی در اعتصام به حبلالله هم با اجتماع باید این کار را انجام بدهید. وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللهِ جَمیعًا وَلا تَفَرَّقوا؛ این «امر» است دیگر؛ چرا ما این را به یک امر اخلاقی تبدیل میکنیم؟ این یک دستور است، یک حکم است که باید بر طبق این عمل کرد؛ و همچنین آیات متعدد دیگری که در قرآن هست؛ «وَ لا تَنازَعوا فَتَفشَلوا وَ تَذهَبَ ریحُکُم» تا آخر؛ این یک نکته که این یک فریضه است.
وحدت نه یک امر تاکتیکی، بلکه یک موضوع اصولی است
نکته دوم؛ وحدت و اتحاد مسلمانها یک امر تاکتیکی نیست که حالا بعضی خیال کنند به خاطر شرایط خاصی ما بایستی با همدیگر متحد باشیم؛ نه، یک امر اصولی است؛ همافزایی مسلمانها لازم است؛ اگر مسلمانها متحد باشند، همافزایی میکنند و همه قوی میشوند؛ وقتی که این همافزایی وجود داشته باشد، حتی آنهایی که مایلند ــ و مانعی هم نیست ــ که تعامل با غیر مسلمانها داشته باشند، با دست پُر وارد این تعامل میشوند. بنابراین این هم نکته بعد که این یک امر اصولی است، و امر تاکتیکی نیست.
دستآموزهای آمریکا در هر جای دنیای اسلام، فتنه ایجاد میکنند
نکته سوم این است که علت اینکه ما در جمهوری اسلامی بر وحدت مسلمین، زیاد تأکید میکنیم، این است که فاصله زیاد است. امروز مرتباً تلاش میشود که بین فِرَق مسلمین، بین شیعه و سنی اختلاف ایجاد بشود؛ تلاش جدی و برنامهریزیشده. شما ملاحظه کنید، امروز کلمه «شیعه» و «سنی» وارد ادبیات سیاسی آمریکا شده! آمریکاییها به شیعه و سنی چه کار دارند؟ چند سال است که در ادبیات سیاسیِ آمریکا مسأله سنی بودن و شیعه بودن وارد شده، که بله، فلان کشور شیعهاند، فلان کشور سنیاند؛ با اینکه آنها با اصل اسلام مخالفند و دشمنند، اما مسأله شیعه و سنی را رها نمیکنند.
پس این چیزها هست؛ اختلافات را روزبهروز دارند زیاد میکنند، سوءتفاهمها را زیاد میکنند. بنابراین ما تأکید میکنیم و علت تأکید ما این است و ملاحظه هم میکنید که دستآموزهای آمریکا در هر جای دنیای اسلام که بتوانند، فتنه ایجاد میکنند. نزدیکترین نمونهاش همین حوادث تأسفبار و گریهآور افغانستان در این ۲ جمعه گذشته است که مسجد مردمِ مسلمان و در حال نماز را منفجر کردند؛ چه کسی منفجر میکند؟ داعش؛ داعش کیست؟ داعش همان مجموعهای است که آمریکاییها ــ همین گروه دموکرات آمریکا [که الان در قدرتند] ــ صریحاً گفتند که این را ما به وجود آوردهایم؛ البته حالا نمیگویند، حالا انکار میکنند، اما این از آنها سر زده، این را صریحاً بیان کردهاند. بنابراین لازم است که این قضیه را دنبال کنیم.
باید خود به فکر بود
نکته چهارم این است که تصور نکنیم با این که ما هر سال در هفته وحدت دُور هم مینشینیم، سخنرانی میکنیم، حرف میزنیم، حالا یک جلسه، ۲ جلسه دیگر در این طرف و آن طرف دنیا بنشینیم دُور هم حرف بزنیم، وظیفه ما انجام گرفته؛ نه، وظیفه با این چیزها تمام نمیشود؛ لازم است که هر کسی، در هر نقطهای، در هر جایی که حضور دارد، محور بحث مهم اتحاد باشد؛ و بحث کنیم، تبیین کنیم، تحریض کنیم، برنامهریزی کنیم، تقسیم کار کنیم در این زمینهها؛ این کار واجب و لازمی است که باید انجام بگیرد. حالا اینکه میگویم برنامهریزی کنیم، مثلاً در همین قضیه افغانستان که من عرض کردم، یکی از راههای جلوگیری از این حوادث این است که مسؤولان محترمِ کنونی افغانستان، خودشان در این مراکز و مساجد حضور پیدا کنند، در نمازها حضور پیدا کنند، یا برادران اهل تسنن را تشویق کنند که در این مراکز حضور پیدا کنند. اینکه میگوییم برنامهریزی کنند، مثلاً این جور کارهایی را میشود در دنیای اسلام انجام داد.
فلسطین نقطه وحدت مسلمین
[اینکه] شاخص عمده برای اتحاد مسلمین، مسأله فلسطین است؛ مسأله فلسطین، شاخص است. اگر چنانچه اتحاد مسلمین تحقق پیدا بکند، قضیه فلسطین قطعاً به بهترین وجه حل خواهد شد. هر چه ما در قضیه فلسطین جدیت بیشتری برای احیای حقوق ملت فلسطین به خرج بدهیم، به اتحاد مسلمین نزدیکتر میشویم. این مسأله عادیسازیهای اخیر ــ که متأسفانه بعضی از دولتها خطا کردند، خطای بزرگی کردند و گناه کردند و عادیسازی [روابط] کردند با رژیم غاصب و ظالم صهیونیستی ــ حرکتی ضد وحدت اسلامی و ضد اتحاد اسلامی است؛ از این راه باید برگردند و این خطای بزرگ را بایستی جبران بکنند. خب، این هم مسأله اتحاد. بنابراین آنچه در ابعاد جامعه اسلامی و بینالملل اسلامی میخواستیم عرض بکنیم، همین ۲ نکته بود که اینها را عرض کردیم.۱۴۰۰/۰۸/۰۲
انتهای پیام/
