به گزارش یولن، حسامالدین دوغان، کارگر ساختمانی ۴۴ ساله، پیشتر در نخستین دادگاه مربوط به «تجاوز همراه با داروهای بیهوشکننده» در سال گذشته، به ۹ سال زندان محکوم شده بود.
به گزارش یورونیوز، آن پرونده توجه جهانیان را برانگیخت و ژیزل پلیکو را به نمادی جهانی در مبارزه با خشونت جنسی تبدیل کرد.
هیأت منصفۀ دادگاه تجدیدنظر از سه قاضی و چند شهروند عادی تشکیل شده بود، در حالی که دادگاه نخستین که حکم سبکتر داده بود پنج قاضی داشت.
پنجاه مرد دیگری که در دسامبر گذشته در این پرونده محکوم شده بودند، به رأی صادره اعتراض نکردند.
در میان آنها دومینیک پلیکو، همسر سابق ژیزل پلیکو نیز حضور داشت؛ کسی که بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ میلادی با افزودن دارو به غذای همسرش او را بیهوش میکرد. سپس او را به مردانی که در فضای مجازی مییافت میسپرد و از تجاوزها فیلمبرداری میکرد.
جزئیات پرونده
آقای دوغان بر اساس اتهام «تجاوز شدید از طریق خوراندن موادی که قوه تصمیمگیری یا کنترل فرد را مختل میکند» محاکمه شد؛ جرمی که در فرانسه میتواند تا ۲۰ سال زندان در پی داشته باشد.
دادستان در دادگاه تجدیدنظر خواستار ۱۲ سال حبس برای او شد. دادستان در سخنان خود گفت: «در سال ۲۰۲۵ نمیتوان چنین پنداشت که چون زنی سکوت کرده، پس رضایت داده است. این طرز فکر متعلق به عصر دیگری است.»
آقای دوغان در دفاعیاتش گفت که قصد تجاوز نداشته و از سوی دومینیک پلیکو فریب خورده است.
دومینیک پلیکو اما به تمام اتهامات خود اعتراف کرد و به ۲۰ سال زندان، سنگینترین مجازات ممکن، محکوم شد. وی درخواست تجدیدنظر نداد.
این پرونده توجه جهانی را جلب کرد؛ زیرا ژیزل پلیکو با درخواست چند متهم برای برگزاری جلسات پشت درهای بسته مخالفت کرد و دادگاه نیز از او حمایت کرد.
شجاعت پلیکو الهامبخش فعالان مبارزه با خشونت جنسی و جنسیتی شد و این پرونده موجی از بحثهای عمومی درباره «فرهنگ تجاوز» در فرانسه به راه انداخت.
در جریان رسیدگی به پرونده، دادگاه شاهد نمایش ویدیوهای خانگی تکاندهندهای بود که دومینیک پلیکو از تجاوزها در خانه خود در شهر کوچک مازان در منطقه پرووانس و مکانهای دیگر ضبط کرده بود.
قرار است در نوامبر ۲۰۲۵ میلادی، دادگاه مدنی در شهر آوینیون درباره میزان غرامت مالی که باید به ژیزل پلیکو و خانوادهاش پرداخت شود تصمیم بگیرد. این غرامت باید بهصورت مشترک توسط مردان محکوم پرداخت شود.
233233
