به گزارش یولن، به نقل از گجتنیوز، تغییر شکل عمدی جمجمه از هزاران سال پیش در تمدنهای مختلف رواج داشته است. انسانهای باستان با استفاده از روشهایی گوناگون مانند بستن پارچه یا بلوکهای چوبی، فرم جمجمه نوزادان را تغییر میدادند. این عمل اغلب با هدف شناسایی فرهنگی یا نشان دادن جایگاه اجتماعی انجام میشد و کشف جدید در کرواسی نیز همین پدیده را بازتاب میدهد.
باستانشناسان در کرواسی سه اسکلت باستانی را کشف کردند که متعلق به کودکان ۱۲ تا ۱۶ ساله بودند و بین سالهای ۴۱۵ تا ۵۶۰ پس از میلاد زندگی میکردند. این کودکان همگی از سوءتغذیه رنج میبردند و بهطور ناگهانی از دنیا رفته بودند که محققان احتمال میدهند دلیل آن شیوع طاعون در دوره مهاجرت بزرگ اروپا باشد.
از میان این سه اسکلت، تنها یکی از آنها که ریشههای اروپای غربی داشت، جمجمهای با شکل طبیعی داشت. اسکلت دوم که متعلق به فردی با ریشههای آسیای شرقی بود، دارای کشیدگی مایل به سمت بالا بود. اسکلت سوم نیز که ریشههای آسیای نزدیک داشت، تغییر شکل دایرهای-قائم را نشان میداد که در آن پشت پیشانی صاف شده و ارتفاع جمجمه بهشکل چشمگیری افزایش یافته بود. این نوع تغییر شکل عمدی جمجمه در دوره مهاجرت (قرون ۴ تا ۷ پس از میلاد) بهویژه در میان اقوام کوچنشین مانند هونها بسیار رایج بوده است.
در نگاه نخست، ممکن است تصور شود که تغییر شکل جمجمه به دلایل صرفاً آرایشی یا مرتبط با باور به موجودات فضایی انجام میشده است؛ اما تحقیقات جدید نشان میدهد این پدیده کاربردهای اجتماعی و فرهنگی عمیقتری داشته است.
محققان بر این باورند که این عمل به عنوان نمادی از جایگاه اجتماعی بالا عمل میکرده و به تقویت حس هویت جمعی و اتحاد در جوامع باستانی کمک میکرده است. شواهدی باستانشناختی از تمدنهای باستانی مانند کولاگوآ (Collagua) در منطقه آند پرو، نشان میدهد که نخبگان این جوامع عمداً سر خود را تغییر شکل میدادند تا خود را از گروههای دیگر متمایز کرده و حتی نابرابریهای اجتماعی را تقویت کنند.
5858
