به گزارش یولن، به نقل از همشهری، در جدیدترین آزمایشهای انجام شده در مرکز تحقیقات نانو – تکنولوژی “نورولینک” ایلان ماسک و رقبای اروپاییاش، تارهای ظریفی که ضخامت آنها یکدهم موی انسان است، به اعماق نفوذناپذیر قشر خاکستری مغز فرستاده شدهاند. آنچه این دستگاهها مخابره کردهاند، شباهت عجیبی به نمای یک شهر پرجمعیت از نمای بالا دارد. این “شهر نورونها” در لحظاتی که ما فکر میکنیم، چنان درخششی از خود نشان میدهد که دانشمندان آن را “آتشبازی آگاهی” نامیدهاند. این اولینبار است که ما میتوانیم هندسه دقیق یک فکر را قبل از تبدیلشدن به عمل، تماشا کنیم.
بزرگترین معما این بود که چگونه ماشین میتواند زبان پیچیده و بینظم مغز را بفهمد؟ هوش مصنوعی بهتازگی موفق به رمزگشایی از “کدهای باستانی” مغز شد. حالا مشخص شده که هر حس ما، از بوی نان تازه تا ترس از ارتفاع، یک امضای دیجیتالی منحصربهفرد دارد. این یعنی ما در آستانه دورانی هستیم که میتوانیم خاطرات را مثل فایلهای کامپیوتری ذخیره کنیم یا حتی مهارتهای جدید را در چند ثانیه به مغز “آپلود” کنیم. تصور کنید؛ یادگیری یکزبان سخت، تنها با یک کلیک!
یکی از عجیبترین بخشهای این کشف جدید، شناسایی گروههایی از سلولهاست که به آنها “نورونهای پیشگو” میگویند. این سلولها چند میلیثانیه قبل از اینکه شما تصمیمی بگیرید، از آن باخبرند! این کشف، فیلسوفان و دانشمندان را به جان هم انداخته است: آیا ما واقعاً اراده آزاد داریم یا فقط مجری دستورات این شهر پنهان در سرمان هستیم؟ باستانشناسی مغز نشان میدهد بسیاری از رفتارهای ما از الگوهایی پیروی میکنند که هزاران سال است بدون تغییر باقیماندهاند.
اما ماجرا به داخل جمجمه ختم نمیشود. فناوری جدید به انسانها اجازه داده است که بدون گفتن حتی یک کلمه، یک بازی شطرنج ذهنی را پیش ببرند. این یعنی “تلهپاتی تکنولوژیک”. در این سیستم، امواج مغزی فرد اول به کدهای دیجیتال تبدیل شده و از طریق اینترنت به مغز فرد دوم منتقل میشود.
این نهتنها یک پیشرفت علمی، بلکه کشف یک “قاره ارتباطی” جدید است که میتواند مفهوم تنهایی انسان را برای همیشه تغییر دهد.
۵۸۵۸
